To autorska wystawa poświęcona jednemu z najbardziej paradoksalnych kolorów współczesności. Ekspozycja w przystępny i wizualny sposób pokazuje, czym jest światło, jak działa ludzkie oko i dlaczego magenta – mimo że nie istnieje w spektrum światła widzialnego – jest przez nas wyraźnie postrzegana. Wystawa łączy zagadnienia z pogranicza nauki, sztuki, historii i technologii, prezentując obecność magenty w przyrodzie, kulturze wizualnej, druku, modzie i malarstwie oraz wyjaśniając jej kluczową rolę w systemach RGB i CMYK. Skierowana jest do instytucji kultury, szkół i uczelni, wydarzeń branżowych oraz szerokiego grona odbiorców zainteresowanych sztuką, designem i mechanizmami widzenia.
Wystawa jest szczególnie skierowana do dzieci i młodzieży, ponieważ w przystępny i angażujący sposób pokazuje, jak działa ludzkie oko, czym jest kolor i dlaczego widzimy świat inaczej, niż mogłoby się wydawać. Dzięki prostym eksperymentom wizualnym, zjawiskom optycznym i zaskakującym ciekawostkom wystawa pobudza ciekawość, zachęca do zadawania pytań i samodzielnego odkrywania mechanizmów widzenia. Stanowi atrakcyjną formę edukacji łączącą naukę z doświadczeniem, dlatego doskonale sprawdzi się jako uzupełnienie programów szkolnych, zajęć artystycznych i wydarzeń popularyzujących naukę oraz kulturę wizualną.
Ekspozycja otwierająca wystawę prezentuje pełne spektrum fali elektromagnetycznej – od fal radiowych po promieniowanie gamma. Widz konfrontuje się z faktem, że światło widzialne to jedynie niewielki wycinek rzeczywistości, który postrzega ludzkie oko. Element buduje świadomość ograniczeń ludzkiej percepcji i przygotowuje do dalszej narracji wystawy.
Interaktywny eksperyment z powidokiem, w którym odbiorca – poprzez zmęczenie wzroku – doświadcza pojawienia się magenty bez użycia pigmentu czy druku. Kolor powstaje wyłącznie w umyśle widza, co czyni go osobistym i niepowtarzalnym doświadczeniem. To kluczowy moment wystawy, w którym temat magenty zostaje „przeżyty”, a nie tylko pokazany.
Zestawienie ludzkiego sposobu widzenia z percepcją krewetki modliszkowej – zwierzęcia posiadającego największą liczbę receptorów barw w królestwie zwierząt. Element pokazuje, jak subiektywne i biologicznie uwarunkowane jest postrzeganie koloru. Uświadamia, że nasza wizja świata nie jest obiektywna ani kompletna.
Przegląd klasycznych teorii koloru tworzonych przez malarzy i uczonych. Ekspozycja wyjaśnia, dlaczego magenta nie pojawia się w dawnych systemach barw i kołach kolorów. Pokazuje ograniczenia pracy z pigmentem w epoce przed przemysłowej.
Pokaz rozszczepienia światła białego za pomocą pryzmatu. Widz poznaje kolory wyróżnione przez Isaaca Newtona oraz dowiaduje się, dlaczego zdecydował się na ich liczbę siedem. Element tłumaczy, dlaczego magenta nie mogła znaleźć się w tym zestawie.
Ekspozycja żywych roślin o barwie magenty zestawiona z historią barwników. Element pokazuje paradoks koloru powszechnie występującego w naturze, którego przez wieki nie dało się utrwalić jako pigmentu. Uświadamia różnicę między kolorem widzianym a kolorem możliwym do wyprodukowania.
Ściana poświęcona etymologii nazwy „magenta” w różnych językach świata. Uzupełniona o możliwość odsłuchania wymowy w najpopularniejszych językach. Element pokazuje, że nazwa koloru również jest konstruktem kulturowym, a nie czymś uniwersalnym.
Instalacja ukazująca, jak niewielki odsetek ludzi potrafi poprawnie nazwać magentę. Konfrontuje odbiorcę z faktem, że jeden z podstawowych kolorów druku pozostaje mało rozpoznawalny. Element podkreśla rozdźwięk między technologiczną obecnością koloru a jego społeczną świadomością.
Część wystawy poświęcona XIX-wiecznym przemianom technologicznym i chemicznym. Opowiada o wyścigu o syntezę nowego barwnika oraz sporze między Anglią a Francją. Pokazuje, jak przypadek, nauka i przemysł zmieniły historię koloru.
Prezentacja magenty jako koloru, który z luksusu stał się masowo dostępny. Historia sukni cesarzowej Eugénie, żony Napoleona III, stanowi punkt wyjścia do opowieści o tanich barwnikach syntetycznych i demokratyzacji mody. Element pokazuje, jak kolor zmienił społeczne znaczenie ubioru.
Opowieść o Williamie Perkinie – pionierze sztucznych barwników anilinowych. Choć nie wynalazł magenty, zapoczątkował rewolucję, która umożliwiła jej powstanie. Element porządkuje historię i oddziela mit od faktów.
Prezentacja postaci François-Emmanuela Verguina, chemika, któremu przypisuje się syntezę magenty. Element pokazuje rolę przypadku i rywalizacji naukowej w historii koloru. Uświadamia, jak krucha bywa granica między porażką a odkryciem.
Analiza obecności magenty w estetyce kina science fiction. Ekspozycja tłumaczy, dlaczego ten kolor stał się wizualnym symbolem nowoczesności, technologii i futurystycznych światów. Łączy historię koloru z jego współczesnymi skojarzeniami.
Prezentacja repliki znaczka British Guiana 1856 One-Cent Magenta wraz z jego historią. Element pokazuje, jak magenta stała się jednym z najbardziej pożądanych kolorów w historii kolekcjonerstwa. Zamykając wystawę, podkreśla wyjątkowy status tego koloru.
Ekspozycja otwierająca wystawę prezentuje pełne spektrum fali elektromagnetycznej – od fal radiowych po promieniowanie gamma. Widz konfrontuje się z faktem, że światło widzialne to jedynie niewielki wycinek rzeczywistości, który postrzega ludzkie oko. Element buduje świadomość ograniczeń ludzkiej percepcji i przygotowuje do dalszej narracji wystawy.
Interaktywny eksperyment z powidokiem, w którym odbiorca – poprzez zmęczenie wzroku – doświadcza pojawienia się magenty bez użycia pigmentu czy druku. Kolor powstaje wyłącznie w umyśle widza, co czyni go osobistym i niepowtarzalnym doświadczeniem. To kluczowy moment wystawy, w którym temat magenty zostaje „przeżyty”, a nie tylko pokazany.
Zestawienie ludzkiego sposobu widzenia z percepcją krewetki modliszkowej – zwierzęcia posiadającego największą liczbę receptorów barw w królestwie zwierząt. Element pokazuje, jak subiektywne i biologicznie uwarunkowane jest postrzeganie koloru. Uświadamia, że nasza wizja świata nie jest obiektywna ani kompletna.
Przegląd klasycznych teorii koloru tworzonych przez malarzy i uczonych. Ekspozycja wyjaśnia, dlaczego magenta nie pojawia się w dawnych systemach barw i kołach kolorów. Pokazuje ograniczenia pracy z pigmentem w epoce przed przemysłowej.
Pokaz rozszczepienia światła białego za pomocą pryzmatu. Widz poznaje kolory wyróżnione przez Isaaca Newtona oraz dowiaduje się, dlaczego zdecydował się na ich liczbę siedem. Element tłumaczy, dlaczego magenta nie mogła znaleźć się w tym zestawie.
Ekspozycja żywych roślin o barwie magenty zestawiona z historią barwników. Element pokazuje paradoks koloru powszechnie występującego w naturze, którego przez wieki nie dało się utrwalić jako pigmentu. Uświadamia różnicę między kolorem widzianym a kolorem możliwym do wyprodukowania.
Ściana poświęcona etymologii nazwy „magenta” w różnych językach świata. Uzupełniona o możliwość odsłuchania wymowy w najpopularniejszych językach. Element pokazuje, że nazwa koloru również jest konstruktem kulturowym, a nie czymś uniwersalnym.
Instalacja ukazująca, jak niewielki odsetek ludzi potrafi poprawnie nazwać magentę. Konfrontuje odbiorcę z faktem, że jeden z podstawowych kolorów druku pozostaje mało rozpoznawalny. Element podkreśla rozdźwięk między technologiczną obecnością koloru a jego społeczną świadomością.
Część wystawy poświęcona XIX-wiecznym przemianom technologicznym i chemicznym. Opowiada o wyścigu o syntezę nowego barwnika oraz sporze między Anglią a Francją. Pokazuje, jak przypadek, nauka i przemysł zmieniły historię koloru.
Prezentacja magenty jako koloru, który z luksusu stał się masowo dostępny. Historia sukni cesarzowej Eugénie, żony Napoleona III, stanowi punkt wyjścia do opowieści o tanich barwnikach syntetycznych i demokratyzacji mody. Element pokazuje, jak kolor zmienił społeczne znaczenie ubioru.
Opowieść o Williamie Perkinie – pionierze sztucznych barwników anilinowych. Choć nie wynalazł magenty, zapoczątkował rewolucję, która umożliwiła jej powstanie. Element porządkuje historię i oddziela mit od faktów.
Prezentacja postaci François-Emmanuela Verguina, chemika, któremu przypisuje się syntezę magenty. Element pokazuje rolę przypadku i rywalizacji naukowej w historii koloru. Uświadamia, jak krucha bywa granica między porażką a odkryciem.
Analiza obecności magenty w estetyce kina science fiction. Ekspozycja tłumaczy, dlaczego ten kolor stał się wizualnym symbolem nowoczesności, technologii i futurystycznych światów. Łączy historię koloru z jego współczesnymi skojarzeniami.
Prezentacja repliki znaczka British Guiana 1856 One-Cent Magenta wraz z jego historią. Element pokazuje, jak magenta stała się jednym z najbardziej pożądanych kolorów w historii kolekcjonerstwa. Zamykając wystawę, podkreśla wyjątkowy status tego koloru.

CNG System
ul. Bagrowa 1
30-733 Kraków

kontakt@cngsystem.pl
Masz pytania? Chcesz stworzyć wyjątkową wystawę edukacyjną lub eksponaty dydaktyczne, które zainspirują młodzież? Napisz do nas! Jesteśmy tu, by pomóc Ci w realizacji projektów, które łączą naukę i kreatywność.

CNG System
ul. Bagrowa 1
30-733 Kraków

kontakt@cngsystem.pl
Masz pytania? Chcesz stworzyć wyjątkową wystawę edukacyjną lub eksponaty dydaktyczne, które zainspirują młodzież? Napisz do nas! Jesteśmy tu, by pomóc Ci w realizacji projektów, które łączą naukę i kreatywność.