Projektowanie luster o zmiennej krzywiźnie to balansowanie między czystą fizyką a estetyką „krzywego zwierciadła”. Kluczowe było uzyskanie idealnie gładkiej powierzchni, która nie zniekształca obrazu poprzez wady materiałowe, a jedynie poprzez swoją geometrię. W tej realizacji postawiliśmy na trwałość – tafla musi zachować swój precyzyjny profil mimo zmian temperatury i nasłonecznienia w parku. Efektem jest stanowisko, które niezmiennie wywołuje uśmiech, będąc jednocześnie najprostszą lekcją o tym, jak nasze oczy interpretują bieg promieni świetlnych.